Teatr bez ziewania

Na własnym pogrzebie chciał usłyszeć dwa zdania: „Umarł Hanuszkiewicz. Będzie nudno w teatrze”.

Reklama

Za życia nudno z nim nie było. Jednych zachwycał, innych oburzał. Balladynę posadził na motorze, a Kordiana ubrał w adidasy. Ale tekstu literackiego nie przerabiał. W wieku 87 lat zmarł w Warszawie Adam Hanuszkiewicz.

Samouk ze Lwowa

Pochodził ze Lwowa, gdzie jego rodzice prowadzili sklep. Gdy do miasta ponownie wkroczyły wojska sowieckie, ojciec zabrał rodzinę pod Rzeszów. Za namową krewnych Adam wstąpił do zespołu teatralnego Wojska Polskiego. „Wujek muzyk mówił mi: pójdziesz pod Berlin, zabiją cię, wojna i tak jest wygrana. Tutaj otwierają teatr przy II Armii, zgłoś się, będziesz za frontem grał, nie na pierwszej linii. Pamiętaj, masz już żonę i dziecko” – opowiadał w jednym z wywiadów.

Zaczynał w Teatrze im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie, potem grał w Jeleniej Górze, Krakowie, Warszawie, Poznaniu. Nie ukończył żadnej szkoły aktorskiej. Egzamin zdał w 1946 r. przed komisją, w której zasiadały teatralne sławy, m.in. Leon Schiller i Aleksander Zelwerowicz. Pięć lat później debiutował jako reżyser, wystawiając „Niespokojną starość”, socrealistyczną sztukę Leonida Rachmanowa. Niespecjalnie się tego wstydził: „(…) to była jedyna moja szansa na reżyserię. Jestem samoukiem” – mówił po latach.

Na szczęście był to koniec jego przygody z radzieckimi sztukami. Nie zapisał się też do partii. Od 1955 roku zaangażował się w tworzenie Teatru Telewizji. Zaczął od „Złotego lisa” Jerzego Andrzejewskiego, a w latach 1957–1963 był naczelnym reżyserem teatru na szklanym ekranie. „Teatr Telewizji wtedy to był absolutnie wolny teren – wspominał w rozmowie z Romanem Pawłowskim. – Był przełom lat 50. i 60. Robiliśmy Prousta, Twaina, Krasińskiego, Mrożka, Słowackiego, Norwida. Wprowadziłem do telewizji Hłaskę, Iredyńskiego, Różewicza »Naszą małą stabilizację«”.

Zrezygnował z Teatru Telewizji, bo „znudziła go ta zabawa”. „W sztuce nie wolno robić tego, co się umie” – mawiał. Ciągle był natomiast reżyserem i dyrektorem Teatru Powszechnego. Funkcję tę pełnił od 1956 roku.

«« | « | 1 | 2 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Zobacz

Dodaj komentarz
Gość
    Nick (wymagany lub )

    Autopromocja

    Reklama

    Reklama

    Reklama