IV rocznica śmierci Jana Pawła II

Reklama

The Priests: O Janie Pawle II

Właśnie ukazuje się ich nowa, koncertowa płyta DVD 'The Priests In Concert at Armagh Cathedral', a przy okazji księża z The Priests wspominają postać Jana Pawła II.

Ojciec David: - Kiedy świeżo wybrany na papieża Jan Paweł II pojawił się po raz pierwszy na balkonie Bazyliki św. Piotra, od razu zwróciłem uwagę na jego młodzieńczy wygląd i energię – coś, czego brakowało jego poprzednikom. Pewnego rodzaju novum był Ojciec Święty, który grał w teatrze, jeździł na nartach, wspinał się po górach i robił też to, co zwykli ludzie. Jego wizyta w Irlandii w 1979 roku wywarła na mnie szalone wrażenie. Miałem wtedy 16 lat i byłem jednym z miliona Irlandczyków, którzy wybrali się na mszę, jaką pod gołym niebem odprawiał w miejscowości Galway. Więcej:.


Szymik: Zdumienie i zachwyt

Jan Paweł II, papież o duszy poety, największe pojęcia ludzkiego i chrześcijańskiego universum definiuje przy pomocy kategorii zdumienia.

W pierwszej jego encyklice, w „Redemptor hominis”, znajduje się porywający passus, w którym Ewangelia i chrześcijaństwo doczekały się takiego oto określenia: „głębokie zdumienie wobec wartości i godności człowieka nazywa się Ewangelią, czyli Dobrą Nowiną. Nazywa się też chrześcijaństwem. Stanowi o posłannictwie Kościoła w świecie – również, a może nawet szczególnie – «w świecie współczesnym».

Owo zdumienie (...) pozostaje najściślej związane z Chrystusem”. Zaś w ostatniej, podpisanej 17 kwietnia 2003 r. (czyli już po opublikowaniu „Tryptyku rzymskiego”) encyklice „Ecclesia de Eucharistia” pisze o serii „wielkich i wdzięcznych zdumień”, które budzi w nas Eucharystia, jej niepojęty dar i niepojmowalna tajemnica. I tak we wprowadzeniu uzasadnia cel powstania dokumentu: „Pragnę to eucharystyczne «zdumienie» rozbudzić, pisząc tę Encyklikę (...)”. Więcej:.


Tischner: Kultura i Ewangelia

Jan Paweł II odwiedził, jak pamiętamy, Międzynarodową Organizację do spraw Nauki i Wychowania w Paryżu i podczas tych odwiedzin powiedział jedną z najważniejszych mów swojego pontyfikatu, mowę, która dotyczyła odpowiedzialności Kościoła za kulturę.

W tej mowie był pewien fragment, który wywołał szczególny entuzjazm słuchaczy. Papież mówił mniej więcej w ten sposób: jestem synem narodu, który zachował swoją niepodległość dzięki niepodległości kultury. Jan Paweł II uczynił aluzję do czasów rozbiorów Polski, kiedy naród nasz nie miał granic, kiedy nie było miejsca na mapie dla naszego kraju, a mimo to naród ten obronił, a nawet potwierdził swoją niepodległość dzięki rozwojowi kultury. Więcej:.
«« | « | 1 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Zobacz

Dodaj komentarz
Gość
    Nick (wymagany lub )

    Autopromocja

    Reklama

    Reklama

    Reklama