Gdy ta książka ukazała się po raz pierwszy siedemnaście lat temu, nie byłem na nią gotowy. Nie istniało dla mnie pojęcie „mistyka codzienności”. Musiałem zrozumieć – przez bycie mężem i ojcem – co to znaczy, że teraźniejszość to nasza codzienność sakramentalna. Drugie wydanie książki Zbigniewa Nosowskiego pokazuje, że wyprzedziła czas, w którym pierwotnie się ukazała. Musieliśmy wrócić do jego „Szarego, a pięknego” jakby naokoło – poprzez pojęcia i praktykę mindfulness, dobrostanu i uważności.