Czytelnik oczekujący od tej książki pogłębionej refleksji na temat twórczości lidera Armii czy barwnych anegdot z sesji nagraniowych legendarnego punk-rockowego zespołu poczuje się zawiedziony. Okazuje się bowiem, że dla Budzyńskiego nic nie jest tak ważne jak jego żona, z którą będąc w jedności, zbudował głęboką relację z Bogiem. Chce mówić o tym jak najgłośniej – przyznaje, że nie może powstrzymać się przed publicznym oddawaniem chwały Chrystusowi.