Do ciasnego pomieszczenia, gdzie pracuje sędzia dla nieletnich Florence Blaque, kamera wracać będzie wielokrotnie. Powtarzalność tego wątku, która może wydawać się widzowi nieco nużąca, ma jasno określony cel. Z jednej strony podkreśla wysiłek stworzonego przez państwo systemu opieki społecznej, mającej na celu ochronę zagrożonej patologią młodzieży, a z drugiej jego nieskuteczność. Film Emmanuelle Bercot, scenarzystki i aktorki, która zajęła się reżyserowaniem, przedstawia działania francuskiego systemu resocjalizacji, pod którego opiekę trafił pierwszoplanowy bohater „Z podniesionym czołem”.