Gest prawej ręki, kojarzący nam się obecnie z błogosławieństwem, ma znacznie bardziej rozbudowane znaczenie. U jego źródeł stał starożytny grecko-rzymski gest „uciszania sali”. W ten sposób przedstawiano w sztuce starożytnej kogoś, kto ma coś ważnego do powiedzenia i pragnie, by go słuchano. W sztuce starochrześcijańskiej dodano do tego nieco inny układ palców Chrystusa, tak, by gest Zbawiciela podawał widzom dodatkowe informacje o Nim samym. Dwa skrzyżowane palce (wskazujący i środkowy) naśladują grecką literę X (ch) – początek słowa Χριστοσ (Christos), oznaczającego Mesjasza. Samotny kciuk jest tu grecką literą I (Ιησουσ – Iesous) – początkiem imienia Jezus. Dwa złączone palce (mały i serdeczny) symbolizują dwie złączone natury Jezusa – boską i ludzką.