Film zarobił trzydzieści razy więcej, niż wyniósł jego dwumilionowy budżet, przebijając pod tym względem wystawne hollywoodzkie superprodukcje. Postacią pierwszoplanową był Josh, który stanął przed alternatywą: czy zaprzeć się swoich chrześcijańskich korzeni, czy potwierdzić, że „Bóg umarł”, jak chciał tego jego wykładowca, profesor filozofii. Sukces zachęcił producentów do realizacji sequela. W „Bóg nie umarł 2” do sądu pozwana zostaje nauczycielka, która w czasie lekcji powiedziała uczniom, że Jezus jest postacią historyczną. A przecież takie stwierdzenie w szkole to już czysta propaganda. Również „Bóg nie umarł. Światło w ciemności”, kolejny film cyklu, podejmował problem usuwania wiary z przestrzeni publicznej. Wszystkie zadawały też pytanie: czy i jak chrześcijanie powinni walczyć o swoje prawa, dając jednocześnie przykład miłości bliźniego?