Twórczość Dorothy L. Sa­yers, w przeciwieństwie do dorobku Agaty Christie, jest w Polsce mało znana. Być może ulegnie to jednak zmianie, bo wkrótce ukaże się seria powieści kryminalnych tej pisarki. W pewnym okresie Sayers dorównywała popularnością pierwszej damie zbrodni. Obie tworzyły w tym samym czasie, jednak młodsza o trzy lata Christie koncentrowała się przede wszystkim na pisaniu kryminałów i romansów. Sayers napisała ich „tylko” kilkanaście, bo później zajęła się innymi gatunkami. Pisarki łączył nie tylko gatunek literacki, jaki uprawiały, ale i fakt, że obu bliska była wiara katolicka, chociaż formalnie deklarowały się jako anglikanki. Christie w swojej autobiografii wyznała, że jej ulubioną lekturą była książka „O naśladowaniu Chrystusa”, która – jak przyznała – leży zawsze przy jej łóżku. Nie bez przyczyny bohater jej powieści Poirot wielokrotnie podkreśla, że jest katolikiem.

Jako nastolatka pisała nawet wiersze wykpiwające pastorów, szczególnie ich nużące kazania. Wyśmiewała też ludzi, którzy usiłowali wplątać Jezusa w swoje polityczne działania. Nie podobał się jej sposób, w jaki niektórzy chrześcijanie traktowali modlitwę, oczekując natychmiastowej nagrody. Martwiło ją, że ludzi bardziej obchodzi status społeczny niż Credo. Uważała, że chrześcijanie powinni znać dogmaty wiary, zwłaszcza te przyjęte przez pierwsze cztery sobory ekumeniczne Kościoła.