Prawa rzek...

Trudno nie kryć mi słów zachwytu, gdy idzie o publikację „Nad przepaściami wiary”, choć zastanawiam się, czy to przypadkiem nie forma tego typu książek nie decyduje o ich powodzeniu?

Wywiad-rzeka łączy w sobie dziennikarstwo i literaturę faktu. Znakomicie czytało mi się tego typu dzieła, gdy przepytywani byli Ratzinger, Tischner, Jan Paweł II. Również ta książka, w której pytania kierowane są do księdza Hryniewicza nie zawodzi, choć gdy przypomnę sobie nieszczęsną „Historię i fantastykę”, której bohaterem był Andrzej Sapkowski, widzę, że postawiłem jednak fałszywą tezę.

Nie, to jednak nie forma tych książek jest decydująca. Ważny jest przede wszystkim rozmówca i jego nastawienie. Hryniewicz nie boi się dywagować, polemizować, a jednocześnie emanuje z jego wypowiedzi jakaś serdeczność, zrozumienie dla stawiających mu nieraz trudne pytania Elżbiety Adamiak i Józefa Majewskiego.

„W swoim życiu szukam teologii bardziej wyrozumiałej, bardziej ludzkiej, bliższej doświadczeniu ludzi. Boję się teologii wpędzającej ludzi w rozpacz, serwującej ludziom beznadzieję, trwogę, lęk przed Bogiem...” – powiada ksiądz Wacław. Warto sięgnąć po tę publikację, gdyż cennych fragmentów niej bez liku.

***

ks. Wacław Hryniewicz – Nad przepaściami wiary
Wydawnictwo: Znak
Rok wydania: 2008
Ilość stron: 360