Rywalizowali o tytuł Fiakra Roku

Jak wyjaśnił prezes zakopiańskiego oddziału Związku Podhalan, Marcin Zubek, fiakrzy rywalizowali w kilku kategoriach: powożenie zaprzęgiem jednokonnym i dwukonnym w góralskich powozach i bryczkach sportowych zwanych maratonkami oraz powożenie landem, czyli dużą elegancką bryczką.

Przyznany przez jury honorowy tytuł Fiakra Roku otrzymał Stanisław Świder z zakopiańskiego Ustupu, który najszybciej i w najbardziej eleganckim stylu pokonał tor.

"Podczas zawodów można obserwować różne rasy i maści koni, zobaczyć oryginalne bryczki oraz wozy sportowe, czyli maratonki, ale najważniejsza jest zręczność fiakrów, którzy tylko przy pomocy lejców muszą sprawnie pokierować końmi" - powiedział PAP Zubek. Dodał, że w piątkowych zawodach brało udział prawie 50 zawodników.

Wozacy mieli za zadanie, w odpowiedniej kolejności, pokonać 15 bramek oraz dwie przeszkody terenowe. Liczył się nie tylko czas, ale i styl przejazdu, wygląd całego zaprzęgu i zachowanie woźnicy.

Zubek zauważył, że w latach 50. ubiegłego wieku zaprzęg konny był podstawowym środkiem transportu pod Tatrami. Dziś to jedna z głównych atrakcji turystycznych tego regionu.

44. Międzynarodowy Festiwal Folkloru Ziem Górskich zainauguruje w niedzielę msza święta ekumeniczna i roztańczony korowód zespołów folklorystycznych, który przejdzie ulicami Zakopanego. O główne trofeum, Złotą Ciupagę, będzie w tym roku rywalizowało 12 zespołów zagranicznych z Armenii, Bośni i Hercegowiny, Bułgarii, Francji, Gruzji, Hiszpanii, Macedonii, Nepalu, Słowacji, Turcji, Węgier i Włoch. Polskę reprezentować będzie pięć zespołów wybranych przez komisję artystyczną podczas festiwalu w Żywcu. Będą to grupy: "Brenna" z Brennej, "Harnasie" z Suchego, "Spod Kicek" z Mordarki, "Śwarni" z Nowego Targu i "Zbyrcok" z Juszczyna.

Zakopiański festiwal jest jedną z największych i najstarszych imprez tego typu w Europie. Jego korzenie sięgają roku 1935, kiedy to odbył się pierwszy zjazd górali pod nazwą Święto Gór. W 1938 roku zmieniono nazwę festiwalu na Tydzień Gór. Po wojnie festiwal reaktywowano pod nazwą Jesieni Tatrzańskiej, a w 1968 roku, wraz z rozbudową programu, przyjął on obecną nazwę.