W albumach przedstawiających osiągnięcia architektury trudno znaleźć rozdział poświęcony temu oryginalnemu artyście. Może dlatego, że jedynie trzy miesiące studiował w wiedeńskiej Akademii Sztuk Pięknych, lekceważąc akademików. A od 54. roku życia, kiedy malowanie odsunął na drugi plan, aż do ostatnich dni zajmował się projektowaniem budowli, podważając założenia, według których wznosili je współcześni. Nie przez przypadek wielu nazywa go Antoniem Gaudim końca XX wieku. Podobnie jak Gaudi stworzył niepowtarzalny styl, zwracający uwagę linią falistą, intensywnym kolorem, autorskimi pomysłami jakby rodem z „Alicji w Krainie Czarów” Lewisa Carrolla.