Więcej w mniej

Joshua Becker od lat zaangażowany jest w propagowanie minimalizmu.

Natchnęło go sprzątanie garażu. Naprawdę potrzebuję tych wszystkich rzeczy? Powinienem grać z synem w piłkę, a nie kolejny raz udawać, że garaż jest w miarę uporządkowany – myślał amerykański
pastor. Doskonale go rozumiem, sam zyskałem ksywę „Gromader” od nadmiaru zgromadzonych rzeczy. Można przekładać rzeczy z miejsca na miejsce albo przeznaczyć ten czas na swoje własne pasje. Każdy ma swój minimalizm, bo każdy ma swoje „zachomikowane” zbiory rupieci – zbyt wiele butów, kurtek, książek, bibelotów.

„Prawdopodobnie musicie pozbyć się rupieci, aby się wyswobodzić. Czeka was spory wstrząs, ale będzie to wstrząs, którego potrzebujecie – wy, a nie ktoś inny”.

Becker świetnie definiuje pojęcie szpargałów: zbyt wiele rzeczy na zbyt małej przestrzeni; wszystko, co już nie zachwyca, albo wszystko to, co powoduje poczucie dezorganizacji. Minimalizm w swej zasadzie ma oddać nam z powrotem nasze życie. Bo ono należy do nas, a nie do garażu, zapchanych pawlaczy, za małych szaf, za krótkich półek.

Autor dowodzi, że kupujemy, bo mylimy nadmiar z sukcesem. Kupujemy, bo posiadanie daje poczucie szczęścia i bezpieczeństwa, jednak po pewnym czasie czujemy się oszukani, smutni. I wtedy znowu… kupujemy. Tymczasem to relacje z ludźmi dają poczucie szczęścia i bezpieczeństwa.

Usuwanie nadmiaru rzeczy z własnej przestrzeni życiowej jest fascynującym, ale i długim procesem. Każdy ma swoje tempo oraz swoje własne granice. Istotnym odkryciem Beckera jest to, że minimalizm prowadzi do hojności. Jeśli masz nadmiar rzeczy – lepiej je rozdać. Bo to właśnie darowanie prowadzi do duchowego bogactwa.

*

Joshua Becker IM MNIEJ, TYM WIĘCEJ. Wyd. Znak, 2017 r.