Tytuł nawiązuje do idei prometejskiej z okresu międzywojennego, zakładającej wspieranie przez Polskę narodów zniewolonych w sowieckim imperium. Po wojnie koncept ten został rozwinięty przez Jerzego Giedroycia, środowisko „Kultury” i opozycję w PRL. W tym kontekście brakuje mi jednak bardziej wnikliwej analizy postaw polityków PZPR, którzy choć w 1989 r. formalnie stracili władzę, zachowali wpływy i możliwości działania. Czyż moskiewska pożyczka Leszka Millera nie była przejawem swoiście rozumianej polityki wschodniej III RP?