Katechetyczne „dobranoc”

Dawno, dawno, dawno temu, Bóg stworzył alfabet świata i napisał Dziesięć Słów, na miarę najpiękniejszej baśni życia – tak zaczyna się zbiór „Baśni z Wieży”, których autorką jest świdnicka po­etka Teresa Wagilewicz.

Autorka po raz kolejny zmie­rzyła się z historią i swoją wy­obraźnią. Po raz kolejny świadomie wybrała nie tylko formę, ale także jej pedagogiczną strukturę. – Bo w taki sposób mogę przekazać wartości ważne dla mnie osobiście, ale i dla ładu i piękna naszego świata – przekonuje.

Spis treści ukończonych wła­śnie baśni to dziesięć rzeczowni­ków: Gwiazda, Buty, Niedziela, Serce, Pszczoły, Dukaty, Woda, Bagno, Żona, Konewka.

– Ułożone po kolei odnoszą się do Dekalogu i mogą być jeszcze jedną zachętą do sięgnięcia po lek­turę mojego zbioru – zauważa li­teratka. – Nie mam wątpliwości, że niezwykłe wydarzenia, które, choć zawsze mają swe źródło w hi­storii, korzystają nader obficie z praw rządzących baśnią, to od­powiednia pomoc w katechizacji dzieci – zauważa.

Teresa Wagilewicz przyznaje, że dla niej pisanie baśni to nie­zwykła wyprawa do czasu wła­snego dzieciństwa.

– Moja mama była mistrzynią w opowiadaniu, umiała naślado­wać odgłosy przyrody, nawet pta­ków. To niezwykle cenne wspo­mnienia, które wracają do mnie, gdy siadam do pisania nowych baśni - wyznaje.

Historie składające się na nowy tom baśni dotyczą tym razem nie tyle Świdnicy, co okolicznych miejscowości. Ich akcja rozgry­wa się w Strzegomiu, Świebodzi­cach, Sobótce, ale także w Kalnie, Mielęcinie czy w Pyszczynie. -Szczególnie Strzegom urzekł mnie swoją bogatą historią i cieszę się, że aż trzy baśnie dotyczą tego wła­śnie miasta - podkreśla autorka.

Świdnicki zbiór został wyda­ny tylko w formie audio, podobny los czeka nowe historie - Kocham książki, mają swój czar i siłę, jed­nak nie mam możliwości wydania baśni w druku - dodaje Teresa Wagilewicz. - Moje rękopisy są jak książę zaklęty w żabę, czekają na marketingową księżniczkę, która przemieni je w książkowe­go królewicza - uśmiecha się z na­dzieją.