Nie rozklejaj się, do końca pielęgnuj swój ogród, bo komuś bardzo zależy na kwitnących w nim kwiatach – tymi słowami Łucja Śliwkowa, silniejsza od niejednego mężczyzny babcia głównej bohaterki, stara się pokrzepić ogrodnika Antoniego, który zwątpił w sens pracy. W portugalskim miasteczku Nazare to samo mówi starsza kobieta, ubrana w siedem spódnic wkładanych na znak, że jej ukochany nie wróci z oceanu: „Nosząc je, nie wstydzę się przyznać do tęsknoty za nim, ale nie poddam się i będę chodzić z podniesioną głową”.