Nareszcie!

Wreszcie doczekaliśmy się krążka z prawdziwego zdarzenia. Na płycie zatytułowanej „T” widać, słychać i czuć, że grupa odnalazła własną muzyczną drogę. Nie zżyna żywcem z innych zespołów, ma swój rozpoznawalny styl.

Płyta została nagrana w studiu w Puszczykowie, a producentem krążka jest Robert Litza Friedrich. Tradycyjnie zachwyca poetyka tekstów. Nieszablonowe, głęboko zakorzenione w Biblii piosenki w połączeniu z krótkimi, urywanymi, brudnymi noisowymi riffami gitary tworzą niezwykłą całość. Nie jest to jednak ściana dźwięku. Wśród szorstkich, surowych, ostrych utworów znajdziemy też melodyjne, wyszeptane ballady. Usłyszymy też utwór „Prastora” śpiewany po białorusku (kapela ma za wschodnią granicą wierne grono fanów).

Podol, wokalista grupy, nie śpiewa o Bogu wprost, ale delikatnie w swą opowieść wplata słowa „Pieśni nad pieśniami”. Pociągnij mnie, biegnijmy.

Biegnijmy.