Malarska epopeja

Wystawa „Józef Brandt 1841–1915” w Muzeum Narodowym w Warszawie to pierwsza na taką skalę prezentacja dorobku tego artysty, najwybitniejszego polskiego malarza batalisty XIX wieku.

Brandt tworzył jednak nie tylko obrazy batalistyczne, ale także rodzajowe, inspirowane codziennym życiem wsi i prowincjonalnych miasteczek. Na czynnej do końca września wystawie można obejrzeć prawie 300 jego dzieł, w tym obrazy olejne, akwarele i rysunki reprezentatywne dla kolejnych okresów twórczości. Organizatorzy ekspozycji podjęli także próbę rekonstrukcji „wschodniej” pracowni Brandta w Monachium, w której artysta zgromadził kolekcję zabytkowych przedmiotów, w tym liczne militaria i orientalne kostiumy.

Malarz po studiach w Monachium osiadł tam na stałe, a letnie miesiące spędzał w majątku Orońsko niedaleko Radomia. Był czołową postacią polskiego środowiska artystycznego w Monachium. Od 1866 roku prowadził tam własną pracownię i nieformalną szkołę malarską, w której uczyło się wielu Polaków. Już w młodości fascynowały go dzieje XVII-wiecznej Polski. Wielokrotnie wyprawiał się na Ukrainę, Podole czy w rejony zaporoskich Dzikich Pól. Podróże te wywarły decydujący wpływ na ukształtowanie jego wizji malarskiej. Tworząc epicką opowieść o historycznej przeszłości tych ziem, niezwykle sugestywnie oddawał klimat epoki i specyfikę krajobrazu.

Ukazany w jego dziełach świat awanturniczej epopei, której bohaterami są polscy rycerze, lisowczycy, Kozacy, Turcy i Tatarzy, przepełniony jest barwną egzotyką. Obok panoramicznych, porywających rozmachem i siłą ekspresji kompozycji batalistycznych, jak „Bitwa pod Wiedniem” czy „Bitwa pod Chocimiem”, malował niewielkie, kadrowane z bliska sceny rodzajowe, w których opiewał owiane legendą życie na Kresach, ukazywał barwne stroje, egzotykę obyczajów i zawadiacki temperament jego anonimowych bohaterów.

Edward Kabiesz

«« | « | 1 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Pobieranie.. Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Wiara_wesprzyj_750x300_2019.jpg