To trochę tak, jak gdyby mrówka chciała sportretować całą Puszczę Amazońską. Cóż z tego, że w niej mieszka, skoro nie jest w stanie ani przejść jej wzdłuż i wszerz, ani jakoś unieść się ponad nią i zobaczyć las z zewnątrz. Z nami jest tak samo. My mamy jednak coś, czego mrówka nie ma. Po pierwsze – narzędzia, które potrafią robić pomiary, ale przede wszystkim – możliwość podglądania innych lasów z dużej odległości. Na tyle dużej, że widzimy je w całości. Te lasy, czyli galaktyki.