Tytułowe sformułowanie można byłoby zastąpić obecnie określeniem „katastrofa myślenia”. Finkielkraut błyskotliwie rozprawia się z kierunkiem, w jakim podąża współczesna kultura, kiedy „para butów jest warta Szekspira”, a „wielki krawiec wart jest Maneta, Picassa i Michała Anioła”. Wskazuje również na hipokryzję tych, którzy w imię wolności chcieliby zamknąć usta przeciwnikom. Jego konkluzja: „Barbarzyństwo zawładnęło w końcu kulturą” nie napawa optymizmem.