Mniej tu rockowych gitar, głos Igora Herbuta brzmi łagodniej niż zazwyczaj, częściej przechodzi w falset. Ale choć dominują brzmienia kojarzące się z muzyką pop i słychać nawiązania do lat 80., pomyliłby się ten, kto sądziłby, że mamy tu do czynienia z muzyką lekką, łatwą i przyjemną. Przeciwnie: są tu połamane rytmy, melodie trudne do powtórzenia, teksty jeszcze bardziej pokręcone niż dotąd. Słychać, że muzycy nie chcą stać w miejscu, eksperymentują, kombinują. Tym razem jednak trudno oprzeć się wrażeniu, że trochę przekombinowali.