Tę książkę przeczytałem jednym tchem. Muszę przyznać, że ks. Piotr Pawlukiewicz ma wyjątkowy dar mówienia o rzeczach najważniejszych w sposób lekki, dowcipny, a jednocześnie z mądrością, która pracuje w nas także po skończonej lekturze. Nigdy nie byłem miłośnikiem zbiorów sentencji, a jednak czytając ks. Pawlukiewicza, co chwilę miałem ochotę wynotowywać jego myśli. Na przykład taką: „Spotykasz takich, a nie innych ludzi, masz takich, a nie innych brata, siostrę, matkę i ojca, właśnie po to, żebyś się nawrócił. Oni mają zestawy swoich grzechów akurat dla ciebie. Ja dostałem takich przyjaciół po to, by ich obecność mnie zmieniała, bym mógł stać się lepszym człowiekiem”.