Ludzie drogi

– Nie jestem bezdomna, chociaż nie mam domu. Jestem bezmiejscowa – mówi o sobie bohaterka filmu „Nomadland”.

Film Chloé Zhao niespodziewanie został laureatem Złotych Globów, drugiej po Oscarach najbardziej prestiżowej nagrody filmowej na świecie. Niespodziewanie, bo nie wpisuje się w dominujący obecnie dyskurs, w którym liczy się przede wszystkim jednostronne ideologiczne przesłanie, jakie niosą nagradzane filmy.

Autentyczni nomadzi

„Nomadland” to ascetyczny, miejscami przejmujący film drogi, dotykający egzotycznego, przynajmniej dla nas, tematu, jakim są tzw. bezmiejscowi. To nie bezdomni, ale ludzie, którzy nie mają swojego stałego miejsca osiedlenia i ciągle są w drodze, przemieszczając się z miejsca na miejsce w swoich kamperach. „Nomadland” opowiada o współczesnych nomadach, a jednocześnie weryfikuje wiele obiegowych przekonań na temat ludzi wybierających taki sposób życia, którzy kojarzą nam się czasem z jakąś formą patologii. Co ciekawe, mało nagłaśnianym tematem zainteresowała się reżyserka, która urodziła się w Chinach, a później przeniosła się do Stanów Zjednoczonych. Film jest dziełem w pełni autorskim, bo Chloé Zhao, opierając się na książce Jessiki Bruder, sama napisała scenariusz, a także zajęła się montażem i produkcją.

Idea powstania filmu o Amerykanach wiodących koczowniczy tryb życia zrodziła się w 2017 roku, kiedy Frances McDormand, laureatka Oscara za role w „Trzech billboardach za Ebbing, Missouri” i „Fargo”, przeczytała książkę Jessiki Bruder. Dziennikarka przedstawiła w niej życie współczesnych nomadów, które znała z własnego doświadczenia, bo zbierając materiały do książki, kupiła vana i przez trzy lata podróżowała ich śladem. Podobnie jak bohaterki filmu pracowała w Amazonie i przy zbiorze buraków. Również reżyserka spędziła wiele czasu z „bezmiejscowymi”.

W filmie prócz aktorów zawodowych występują autentyczni współcześni nomadzi, z którymi bohaterka zaprzyjaźnia się w czasie swoich wędrówek. Należy do nich Linda May, a wydarzenia, które opowiada w filmie, to jej własne historie. May wybrała koczowniczy tryb życia w 2010 roku z powodów finansowych, podobnie jak Charlene Swankie od 10 lat podróżująca po kraju. Bob Wells, tak jak w filmie, jest swoistym przewodnikiem i doradcą amerykańskich nomadów. „Najpierw byłem bezdomnym włóczęgą mieszkającym w furgonetce. To był bardzo, bardzo zły okres w moim życiu. I wtedy wydarzyło się coś dziwnego: zakochałem się w drodze, w wolności” – dowiadujemy się z jego wypowiedzi zamieszczonej na YouTubie. Od lat mieszka w vanie i organizuje coroczne spotkania społeczności w Quartzsite w Arizonie. Na pierwszym spotkaniu w 2011 roku pojawiło się 45 właścicieli kamperów, a kilka lat później były ich tysiące. Fikcyjnymi postaciami są Fern, główna bohaterka filmu, i Dave, którego poznaje ona w czasie wędrówki.

«« | « | 1 | 2 | 3 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Pobieranie.. Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Wiara_wesprzyj_750x300_2019.jpg