Afterparty

A może wcale nie o to chodzi? Bo gdy się tak wczytać w youtube’owe opisy, to jej nowy teledysk do piosenki „Światło” zapowiada płytę „Równonoc: Raróg”. Słowiańsko! Ale z daty premiery i tekstu utworu wynika, że chyba jednak bardziej tak pod Wszystkich Świętych go „dedykowano”, że posłużę się tym, jakże pięknym & marketingowym terminem.

Czyli kulturowe pomieszanie z poplątaniem trwa. Od kilku felietonów wałkuję ten temat i końca nie widać. Ba! Z tygodnia na tydzień to zjawisko się rozszerza.

Nawet znajoma Ukrainka, sprzedająca co środę swoje specjały na naszym małym eko-targu, namówiła mnie ostatnio, żeby może tym razem spróbować pierogów z kapustą i grzybami. 20 minut wcześniej, w delikatesach, wigilijne uszka jeszcze mi trochę zgrzytały. Że co jest?! (był październik), ale chwilę później wziąłem te pierogi (dobre!). Pytanie tylko co dziś na obiad. Karp?

Ale wróćmy do Cleo. A może nie ma do czego? Bo jak się tak wsłuchać w ten song, to naprawdę, mógłby go śpiewać każdy. Seweryn Krajewski w latach ’80, anonimowy gwiazdor disco polo w latach ’90 lub dowolny wykonawca na Festiwalu Piosenki i Kultury Romów w dowolnej dekadzie.

Więc kapituluję. Dalej nie idę to drogą. Ale dzięki Bogu wpadło mi ostatnio w ucho coś innego. Piosenka Magdaleny Sikory zatytułowana "On z nami".

Co ja będę Państwu dużo pisał. No tego to się słucha.

Raz, że utwór o Chrystusie, a nie jakimś tam, cleowatym, laj laj laj. A dwa, że spokojnie można by z nim startować na jakichś konkursach poezji śpiewanej, piosenki aktorskiej i tego typu wydarzeniach wyższej rangi. Bo i kawałek z wyższej półki. Na poziomie. A i do listopadowej zadumy jak najbardziej się nadający. Więc nic, tylko słuchać: