W kraju Gerazeńczyków

Powstała w IV w. przed Chr. za Aleksandra Wielkiego. W 63 r. przed Chr. przejął ją Pompejusz pod władzę Rzymu. Swój rozkwit przeżyła w II w. po Chr., za panowania Trajana.

Samo stanowisko archeologiczne, dostępne dziś dla zwiedzających, poświadcza imponujące rozmiary miasta. Można tu zobaczyć: pozostałości świątyń Artemidy i Zeusa, dwa teatry rzymskie, hipodrom, owalne forum, majestatyczną bramę południową i ruiny kilku kościołów.

Artemida, grecka bogini łowów, uważana była za patronkę miasta. Ze świątyni jej dedykowanej pozostały do dziś 12 kolumn i ołtarz ofiarny. Ze świątyni Zeusa natomiast zachowało się 15 imponujących rozmiarem kolumn. Ze wspomnianych teatrów rzymskich mniejszy mógł pomieścić 1600 osób, większy zaś aż 5 tysięcy. 15 tysięcy miejsc przygotowano dla widzów zawodów konnych. Hipodrom liczy 224 m długości i 50 m szerokości.

Niezwykle imponująca jest brama południowa, wystawiona w formie łuku tryumfalnego. Na owalnym forum, w kształcie niemal kwadratu (90 na 80 m), można podziwiać 56 kolumn.

Z ruin kościołów warto wspomnieć świątynie: Teodora z V w., biskupa Izajasza, Jana Chrzciciela, Jerzego oraz Kosmy i Damiana (wszystkie z VI w.).

Nowy Testament tylko raz wspomina to miasto, przy okazji cudu ze świniami. Wzmiankuje je Marek: „Przybyli na drugą stronę jeziora do kraju Gerazeńczyków. Ledwie wysiadł z łodzi, zaraz wybiegł Mu naprzeciw z grobów człowiek opętany przez ducha nieczystego”.