To najwiekszy obraz, jaki można zobaczyć w madryckim Muzeum Prado, jednej z najważniejszych galerii na świecie.
Ma aż
U góry reprodukujemy całość, a poniżej fragment, na którym artysta ukazał Salome, córkę Herodiady, żony króla Heroda, podającą ojczymowi na tacy głowę św. Jana Chrzciciela. Powiększony przez nas fragment sąsiaduje z namalowaną z prawej strony kolumną. Z prawej strony tej samej kolumny, na skraju dzieła, widzimy męczeństwo św. Jana.
Bartłomiej Strobel: Uczta Heroda i ścięcie św. Jana Chrzciciela (fragment)
Pozostała część tej imponującej panoramy przedstawia królewska ucztę. Wśród gości Heroda artysta sportretował wiele wybitnych osób, żyjących podczas malowania obrazu, w tym cesarza Ferdynanda II Habsburga czy głównego wodza armii cesarskiej Albrechta von Wallensteina.
Bardzo dla nas interesująca jest postać autora dzieła. Urodził się we Wrocławiu. W roku 1633 zamieszkał w Polsce. W 1639 r. został nadwornym malarzem króla Polski Władysława IV. W 1643 r. przeszedł z luteranizmu na katolicyzm. Zmarł w Toruniu.
Obraz prawdopodobnie powstał na zamówienie biskupa wrocławskiego i do połowy XVIII w. wisiał w pałacu biskupim w Nysie. W 1743 r. malowidło kupiła Elżbieta Farnese, druga żona króla Hiszpanii Filipa V.
Kursy chorału gregoriańskiego we Francji cieszą się coraz większą popularnością.
Liturgia na Placu św. Piotra stanowiła centralny punkt Jubileuszu Chórów.