Irena Rzytki - wiersze...

Wielka i mała

Nie zaschnie tusz w drukarce…

Powstaną nowe wiersze.

A ja z łezką w oku

- wspominam te pierwsze.

W gąszczu ortografii

i gramatyki…

Przemierzałam wzdłuż

i wszerz – słowniki.

Czasami z wielkiej ciszy,

myśl się zrodziła.

Potem jeszcze długo,

po głowie krążyła…

Nie dla mnie zaszczyty,

nie dla mnie chwała.

Poezja jest wielka

- ja jestem mała.

Ławka Pana Juliana

Brzydkie kaczątka

będą kiedyś łabędziami…

A proste rymowanki

- pięknymi wierszami.

Ktoś w poezji stawia

pierwsze kroki…

I nieraz przeżywa

zawód głęboki.

Drogi Panie Tuwim,

usiadłabym obok Pana…

lecz nie wiem czy ta ławka

nie jest zarezerwowana.

Wiersz

Czuję Wiersz w powietrzu…

więc oddycham śmiało.

Tak mi Ciebie Mój Najdroższy

- brakowało.

Na łące zwrotek…

zdania rozkwitły.

Ty nie jesteś biały…

A taki błękitny.

Dusza poety

Chwile uniesienia

i chwile rozpaczy…

- To wszystko w wierszach

możesz zobaczyć.

Kiedy spojrzysz w głąb

każdego wyrazu…

- Przed oczami przemknie

tysiące obrazów.

A gdy na chwilę

zamkniesz powieki…

- Dostrzeżesz w sobie

duszę poety.