Muzeum Romantyzmu

  Agnieszka Małecka/GN Kościół w Opinogórze
Nazywany jest Wawelem Mazowsza, bo znajduje się w nim grób trzeciego wieszcza – Zygmunta Krasińskiego Wykuta w białym marmurze postać Kra­sińskiego w półleżącej pozie na szezlongu, zapatrzonego w dal – tak zaprojektował ten sarkofag artysta na początku XX wieku. Ale śmierć ówczesnego ordynata Opinogóry hr. Adama Krasińskiego przerwała realizację tego i innych projektów. Dziś szkic sarkofagu przechowywany jest w Muzeum Narodowym w Warszawie.

To, co powstanie na podstawie projektu, nie będzie, ściśle rzecz biorąc, ani po­mnikiem, ani sarkofagiem, lecz cenotafem, bo same prochy romantyka spoczywają w podzie­miach grobowych kościoła, wyjaśnia dyrektor opinogórskiego Muzeum Romantyzmu Janusz Kochanowicz. Cenotaf, czyli rodzaj „pustego sarkofagu”, wzniesionego ku czci osoby, której prochy spoczywają w innym miejscu, ma być gotowy w przyszłym roku, na 200. rocznicę urodzin trzeciego wieszcza.

Wydobyte z przeszłości

Pierwotny plan zakładał umieszczenie cenotafu w nawie opinogórskiego kościoła. Miał stanąć naprzeciwko nagrobka Marii z Radzi­wiłłów Krasińskiej, wyrzeźbionego w białym marmurze przez Luigiego Pampalloniego. To, co planowano na początku XX wieku, dziś okazuje się niemożliwe ze względu na zagospodarowa­ną przestrzeń w świątyni. Znaleziono jednak inne miejsce, czyli podziemie grobowe, gdzie znajdują się prochy Krasińskich, związanych z ordynacją opinogórską.

Jak informuje dyrek­tor muzeum, cenotaf mógłby stanąć w środkowej niszy kościelnych podziemi, obok niszy z kata­kumbami. Honorowy patronat nad przedsię­wzięciem już zgodzili się objąć m.in. prymas senior kard. Józef Glemp, biskup płocki Piotr Libera, prof. Zbigniew Sudolski, badacz i edytor twórczości Krasińskiego, przedstawiciel rodu autora „Nie-Boskiej komedii” Piotr Krasiński i Marszałek Województwa Mazowieckiego.

Cenotaf to w rzeczywistości element szer­szego projektu, realizowanego w obszarze Muzeum Romantyzmu. Opinogórski majątek, kojarzony przede wszystkim z niewielkim pałacem, który był prezentem ślubnym dla Zygmunta i Elizy z Branickich, to także dawny dwór, oficyna, oranżeria.