Filmy wszech czasów: Gorączka

Mowa o Alu Pacino i Robercie De Niro. A może o postaciach, w które się wcielali? Zresztą jaka to różnica? Policjantów i złodziei, gangsterów i oficerów grywali tyle razy, że wielbiciele kina z czasem przestali już nawet rozróżniać, kto jest kim. Który ten dobry, a który zły…

W nakręconej w 1995 roku „Gorączce” wszystko jest jasne. Choć spoglądając na kadry z tego filmu można odnieść wrażenie, że tym porządniejszym jest bohater grany przez De Niro, gangsterem zaś powinien być Pacino. Tymczasem jest przecież odwrotnie.

Czy to świadomy zamysł twórcy tego filmu? Wydaje się, że tak. Przecież wcześniej stał za takimi kultowymi produkcjami, jak serialowe „Crime Store”, czy „Policjanci z Miami” (tych ostatnich przeniósł potem także na wielki ekran). Wcześniej była jednak „Gorączka”, w której Al Pacino i Robert De Niro po raz pierwszy spotkali się razem na ekranie.

Niby jeszcze wcześniej był „Ojciec chrzestny II”, ale tam w pewnym sensie tylko się minęli. Grali w innych „sekwencjach czasowych” (De Niro zagrał młodego Vito Corleone, czyli ojca Michaela, w którego wcielał się Pacino, nie mieli więc wspólnych scen). Ta pierwsza, wspólna, miała miejsce właśnie na planie „Gorączki”.

Dla niektórych to najlepszy film sensacyjny w dziejach kina. Dla innych kwintesencja tego, co można był oglądać na ekranach w latach ’90.

Gdy „Gorączka” wchodziła do naszych kin w polskiej edycji miesięcznika „Cinema” (numer z IV 1996 roku), można było przeczytać, iż „w tej plątaninie wątków, gdzie macho jest równie silny jak słaba kobieta, gdzie żądza zemsty, respekt dla przeciwnika, egzystencjalny strach i poszukiwanie sensu walczą ze sobą w duszy każdego z bohaterów, tam sposób prowadzenia akcji przez Manna okazuje się sensacyjny. Inscenizuje z tą samą uwagą dwudziestominutową uliczną strzelaninę jak i kłótnię małżeńską (…) Dużo tego wszystkiego. Ale jeśli „Gorączce” należy się krytyka to tylko taka: trzygodzinny film jest za krótki, by rozegrać wszystkie atuty. Saga kryminalna, melodramat, studium charakterologiczne…”.

Ocena ówczesnej „Cinemy”? 100%! A jak film przetrwał próbę czasu?

W tym już Państwu nie pomogę. To trzeba ocenić samemu. 

On-line film jest dostępny m.in. na Netflixie, Apple TV, czy Amazon Prome Video.

*

Tekst z cyklu Filmy wszech czasów