Sam przebieg powstania jest dobrze znany, więc w książce nie znajdziemy żadnych rewelacji. Ciekawsze wydają się refleksje autora na temat szans powstania. Sławomir Leśniewski, podobnie jak na przykład Jerzy Łojek, jest zwolennikiem tezy, że takie szanse były, ale z różnych powodów zostały zmarnowane. Czy rzeczywiście istniały? Czy może rację mają ci historycy, którzy uważają, że zryw był „szalonym aktem desperacji” i „całkowicie niepotrzebnym”?