Dojrzałość do trudnych spotkań

Książka prof. Mariana Kisiela stanowi kolejną próbę lektury poematów poety, który nie mógł przewidzieć, że zostanie papieżem.

Jej autor również chce czytać teksty nie papieża, lecz poety, w którego życiu wybór kapłaństwa został poprzedzony doświadczeniem aktorskim w Teatrze Rapsodycznym Mieczysława Kotlarczyka, zorientowanym na słowo. W przedostatnim z rozdziałów, zatytułowanym „Śmierć”, bardzo przejmującym i skupionym głównie na momencie przejścia z życia do… życia, pojawia się pytanie o dojrzewanie do czegoś, co w życiu zmierza do swojej ostatecznej formy. Można to zinterpretować także jako pytanie o naszą dojrzałość do odczytania i zrozumienia poematów Karola Wojtyły; o to, jaką drogę trzeba przejść, by do tego dorosnąć.

Autor wychodzi z założenia, że „poezja nie jest wykładnią spraw prostych”, i stara się wydobyć z poematów przede wszystkim ich przesłanie intelektualne, ideę, która, przekraczając słowo, pragnie zawładnąć myśleniem odbiorców. Szuka czasu ich „dziania się” w tym, co naddane, i w wyobraźni odbiorcy, nie zawsze gotowego i przygotowanego do tak wielopoziomowej lektury. Te poematy są w głównej mierze poezją myśli, dopiero potem uczuć i obrazów, olśnień – przekonuje Marian Kisiel. Skupiając się wokół słów kluczy najczęściej występujących w poezji Karola Wojtyły: Słowo, Religia, Myśl, Ojczyzna, Kościół, Praca, Śmierć – w których zawarło się to, co najbardziej istotne, prof. Kisiel poszukuje odwołań do wielkich tradycji literackich i filozoficznych oraz wymiaru teologicznego, składającego się na pełnię opowieści o świecie realnym i nadprzyrodzonym.

Całość zamyka „Corona” – rozważania o „Tryptyku rzymskim”, dziele Jana Pawła II trudnym i pięknym, zaskakującym w sprawach mistycznych i upewniającym nas, że „to przemijanie ma sens”. Zaskakującym, bo prowadzącym co prawda w podobne „okolice” co wcześniejsze poematy, ale mającym w sobie inną siłę i przedziwne piękno. „Tak zwarci wokół siebie jedną mową istniejemy w głąb naszych własnych korzeni” – te słowa z poematu „Ojczyzna” odczuwamy mocniej w sobie po przeczytaniu tej książki.

Krystyna Heska-Kwaśniewicz

«« | « | 1 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Pobieranie.. Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Reklama

Reklama